Bij 1 op de 5 echtscheidingen in Nederland lopen de conflicten hoog op. In al deze zaken zijn de kinderen uiteindelijk met name de dupe. Rechters zullen zich intensiever gaan bezighouden met deze vechtscheidingen en gaan proberen om deze zaken in een korter tijdsbestek af te handelen. Dat zal dan hopelijk tot gevolg hebben dat de kinderen minder schade van de scheiding van hun ouders zullen ondervinden.

Met ingang van 2017 zal in vechtscheidingen één rechter zich over alle conflicten tussen de ouders buigen. Deze zogenaamde ‘regierechter’ praat met de ouders, de kinderen en eventuele hulpverleners en houdt tijdens de procedure de voortgang en alle verwikkelingen in de gaten.

Op deze manier heeft één deskundige inzicht en ook overzicht over het gehele scheidingsproces. Dit in tegenstelling tot de tot nu toe bestaande situatie. Daarin werden bijvoorbeeld de vaststelling van de alimentatie wel los gezien van de problemen betreffende omgang, zorg en huisvesting en door meerdere rechters ( soms verschillend) beoordeeld en behandeld. Dat kwam de oplossing van de conflicten natuurlijk niet ten goede.

Als er voortaan één rechter op één zaak zit, kan die de scheiding vanuit alle kanten bezien en beoordelen en daarbij tevens de belangen van het kind beter in de gaten houden.

Rechters gaan bij aanvang van een scheidingsprocedure meteen inschatten hoe groot de kans is dat een scheiding uitmondt in een vechtscheiding. Wanneer er een reële kans op escalatie van de conflicten bestaat, wordt er zo snel mogelijk een zitting ingepland om afspraken te maken. Dat moet een verdere verergering van de conflicten voorkomen.

Basisregeling bij strijdende ouders

Naast deze ontwikkeling bestaan er plannen om aan ouders die (uiteindelijk) niet in staat blijken om samen afspraken over de kinderen te maken een soort basisregeling op te leggen.

Daarbij wordt gedacht aan een regeling waarbij de kinderen afwisselend de ene week bij de ene ouder verblijven en de andere week bij de andere ouder.

De ouder bij wie de kinderen verblijven dient de dagelijkse verzorging en opvoeding te regelen.

Ouders worden verplicht om bij elkaar in de buurt te blijven wonen tot de kinderen 18 jaar oud zijn.

Goed idee!

Ik hoop van harte dat deze maatregelen zullen helpen om ouders beter uit elkaar te laten gaan.

Nog veel te vaak zie ik kinderen die één van beide ouders niet meer zien doordat zij loyaal (moeten) zijn ten opzichte van de andere ouder.